گياه شناسی

جنگلهاي باراني حاره اي (Tropical Rainforests)

بيوم جنگلهاي باراني حاره اي (وبه عبارتي استوايي)  يكي از پيچيده ترين بيومها، هم از نظر ساختار و هم از نظر تنوع گونه اي بر روي كره زمين است. اين بيوم بين عرضهاي جغرافيايي 10 درجه شمالي و 10 درجه جنوبي قرار دارد. جنگلهاي باراني حاره اي، حدود 7-6 درصد مساحت زمين را اشغال مي كنند، اما داراي بيش از نيمي از گياهان و جانوران جهان مي باشند و 40 درصد اكسيژن زمين را توليد مي كنند. اين جنگلها در منطقه حاره اي واقعند: جايي كه تابش آفتاب به صورت 90 درجه است، 12 ساعت تابش شديد آفتاب كه منجر به ايجاد انرژي فوق العاده اي جهت نيرو بخشيدن به جنگلهاي انبوه براي پيشبرد اعمال فيزيولوژيكي گياهان مي شود. به خاطر همين انرژي بي نظير اين جنگلها معمولا گرم هستند و رطوبت متوسط بين 88-77 درصد است. دما در يك جنگل باراني حاره اي به ندرت از 34 درجه فراتر رفته يا پايين تر از 20 درجه مي شود. در اين بيوم، زمستاني وجود ندارد، فصل رويش در تمام مدت سال جاري است و هر گونه ، موسم گلدهي و ميوه دهي خاص خود را دارد. ويژگي بسيار بارز ديگر اين بيوم، وجود بارشهاي فراوان (بيش از 2000 ميلي متر) است كه اين بارش فراوان در طول ساليان دراز بر روي خاك تاثير نامطلوب مي گذارد: به گونه اي كه عليرغم پوشش گياهي انبوه و بالنتيجه غناي خاك، به واقع، خاك از نظر مواد غذايي فقير است .

سه فرماسيون مهم از جنگلهاي باراني حاره اي وجود دارند:

1.Neotropical

2.African

3.Indo-Malaysian

تركيب گونه اي و حتي جنسها و خانواده ها در هر كدام از اين فرماسيون ها متفاوت است و از نظر تنوع گونه اي، اولين فرماسيون داراي بيشترين تنوع بوده وبعد از آن فرماسين هاي سوم و دوم در مقام هاي بعدي قرار دارند. 

يكي از ويژگي هاي مهم جنگلهاي حاره اي، ساختار رويشي منحصر به فرد اين جنگل هاست كه به صورت اشكوب هايي چند لايه خود را نشان مي دهد.

 

لايه بندي رويشي در جنگلهاي باراني

Emergent Layer :  در اين لايه كه مرتفع ترين لايه رويشي (55-44 متر) است، درختان داراي تاجي چتري شكل هستند و با فاصله از يكديگر قرار دارند. اين لايه در بالاي تاج پوشش عمومي جنگل قرار دارد. درختان اين لايه داراي برگهاي كوچكند.

 : Upper Canopy اين لايه، يك لايه متراكم درختي از انشعابات و برگهاست. درختان داراي فواصل كمي از يكديگر مي باشند. ارتفاع درختان 40-30 متر است. ميزان دسترسي به نور در اين لايه بسيار زياد است اما خود اين لايه، به ميزان زيادي از نفوذ نور به بخشهاي پايين تر جلوگيري مي كند. درختان داراي برگهاي كوچك و چرمي اند تا مانع از دست دادن زياد آب در مقابل تابش شديد خورشيد شود.  

Lower Canopy :  اين لايه درختي نيز لايه اي فشرده و متراكم است، اما درختان آن داراي ارتفاع كمتري نسبت به لايه قبل هستند. درختان داراي برگهاي بزرگتري هستند.

Shrub Layer : لايه درختچه اي است. در اين لايه جابجايي هوا بسيار كم صورت پذيرفته، رطوبت به صورت پايداري بالاست. هم چنين، حدود 3 درصد نوري كه به طبقه فوقاني جنگل مي رسد به اين لايه نفوذ مي كند.

Forest Floor or Ground Layer : طبقه كف جنگل كاملا سايه دار است مگر در مواردي كه در تاج پوشش فوقاني شكافي ايجاد شود. به دليل نفوذ بسيار اندك نور به اين قسمت، گياهان و بوته هاي كمي قادر به رشد در اينجا مي باشند. برگهاي گياهان بسيار بزرگند. در اين لايه، بقاياي گياهي و جانوري به سرعت توسط تجزيه كنندگان تحت شرايط گرما و رطوبت تجزيه مي شوند. قارچها يكي از عناصر مهم در طبقه كف جنگل مي باشند.

برخي منابع

 

http://rainforests.mongabay.com/amazon/rainforest_ecology.html.

http://expert-eyes.org/green.html.

http://www.blueplanetbiomes.org/rainforest.htm.

http://www.runet.edu/.~swoodwar/CLASSES/GEOG235/biomes/rainforest/rainfrst.html

http://curriculm.calstatela.edu.

http://en.wikipedia.org/wiki/Rainforest.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

+ مهناز وفادار ; ۱:٢٧ ‎ب.ظ ; پنجشنبه ۱٠ خرداد ،۱۳۸٦
comment نظرات ()